Details

29

feb

Nieuw werk

Na een poosje rust is er nieuw werk.

Geweven lontwol en vlas.

Afmetingen 200 x 90 cm.

Details

07

jul

Kunstbeeld en Metropolis M

Foto's van delen van mijn tentoonstelling zijn te zien op de websites van:

Kunstbeeld en

Metropolis M

Details

26

aug

Beeldengroep in 's-Hertogenbosch

Beelden geplaatst

Sinds vorige week woensdag 17 augustus 2011 is een beeldengroep van mij te zien in een winkelpand aan de Verwerstraat 60 (tegenover het Noordbrabants museum) in Den Bosch. De eigenaar van de winkel, Ninke, vindt het leuk als je binnen komt kijken.

Details

06

jul

Toelichting op de eindbeoordeling

De beelden van Laura Oosterveld vinden hun oorsprong in vragen over onszelf en onze verschijningsvorm. De mens is tegelijk geest en lichaam en al is het sinds Descartes rationeel handig om die twee te scheiden, toch zijn ze in de praktijk onlosmakelijk; is de geest niet de immateriële gedachte of het lichaam louter de zak met vlees en botten, maar zijn we wie we zijn omdat die twee samenkomen in het besef van ons eigen Lijf. We hebben niet alleen een lichaam, maar we zijn het ook.

Sculptuur die aan dat lichaam refereert zal ons op twee niveaus raken; als iets buiten ons en als iets gelijk aan ons. We herkennen onszelf in het andere, in beelden die onze kracht en onze kwetsbaarheid weerspiegelen.

We zien een behoedzame presentatie van "lichaamsfragmenten", uiterst tactiele beelden in uiteenlopende materialen die van elkaar kunnen verschillen maar toch deel blijven uitmaken van dezelfde familie. Ze verwijzen naar (delen van) het menselijk lichaam, maar houden een grote autonomie. Het materiaalgebruik is verrassend maar heel efficiënt; klei, gips, wol & vilt vinden een ogenschijnlijk zeer vanzelfsprekende vorm. De kleur is ingehouden, beperkt tot zwart, wit of een stemmige aardetint. De beelden gaan in gesprek met elkaar en met de ruimte die ze delen.

Er is spanning, maar geen drama. Er heeft geen bloed gevloeid, slager of patholoog anatoom zijn aan deze fragmenten niet te pas gekomen. De beelden hebben zich losgezongen van hun figuratieve aanleiding en tonen vooral hun abstracte autonomie. De beeldhouwer sluit daarmee bewust aan bij een rijke beeldhouwtraditie en laat overtuigend zien hoeveel schoonheid daar nog te halen is.